Pokazywanie postów oznaczonych etykietą canon. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą canon. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 15 lutego 2011

Obrazki z notatnika - W mieście polskiego króla

"Drezno. Potężne, bulwiaste, ociężałe budowle. Bogate w ornamenty. Tłoczą się ciasno jedna obok drugiej, ocierają się plecami, depczą wzajem po palcach. Nieudolnie wciągają spasłe brzuchy. Kapiące nadmiarem treści. Żądne nieustannego podziwu. Pragnące wielkiej przestrzeni. Zabiegają o każde najlżejsze westchnienie. Wielkie piękno wtłoczone w ciasną sukienkę.

Zwinger. Nieskończone korytarze przedmiotów. Drogocennych. Błyszczących. Oślepiających kunsztownym pięknem. Zapierających dech w piersiach. W swym trwaniu - bezużytecznych."

Kraczkowa, wrzesień 2007
AK

 

sobota, 29 stycznia 2011

Obrazki z notatnika - W Grodźcu rządzi czarownica

"Wysokie wzgórze. Wyraźnie odcinające się od rozległych pól, porośnięte wiekowymi drzewami. Niedostępne. Wymagające wysiłku, trudu mięśni, powłóczenia nogami, bólu karku od zadartej głowy. Ściana drzew niechętnie uchyla rąbka tajemnicy. U kresu drogi przed oczami rośnie gruby mur wiekowego zamku. Z każdego kąta wyziera średniowieczny chłód. Białe panny przechadzają się po komnatach. Zwiewnym gestem - niemal przezroczystym - machają koronkowymi chusteczkami. Witając. Żegnając. Wyznając miłość białym rycerzom swego serca. Delikatnie moszczą się w wielkich łożach przykrytych ciężkim baldachimem. Zasypiają. Choć na chwilę, w snach, wracają do prawdziwego życia. Pełnego bohaterów w ciężkich zbrojach, szczęku mieczy, kruszonych kopi, romantycznych gestów, ukradkowych spojrzeń zza woalki. Budzi je dźwięk obcych kroków, odartych ze złudzeń. Nad ołtarzem tańczy czarownica..."

Kraczkowa, sierpień 2007 
AK



 

piątek, 28 stycznia 2011

Obrazki z notatnika - ze Złotej

"Złotoryja. Położona gdzieś pomiędzy wielką równiną złotych pól a pagórkami coraz wyższymi, przechodzącymi w górskie pasmo Sudetów. Dawna, przykurzona świetność niemieckiego miasteczka stopniowo odświeżana niemal fluorescencyjnymi kolorami. Senne, powolne, leniwe, bez wielkiej nadziei na przyszłość. Żądne małych narożnych sensacji, wyrywających choć na chwilę z otępiającego marazmu taniego wina. Tonące w zieleni kamienice chowają zakurzone podwórkowe studnie - odwieczne krainy dzieciństwa, stawianych pierwszych kroków, poobcieranych łokci, nabitych guzów. Stary dworzec kolejowy opustoszały przed laty, tak samotny, raz po raz wzdycha za ostatnim pasażerskim pociągiem. Perony, wciąż jeszcze takie mocne, już niedługo ulegną szalejącemu żywiołowi chwastów. Życie płynie w zwolnionym tempie. Nieśpiesznie stawiane kroki, za rogiem pierwszy, drugi, dziesiąty znajomy prowadzą długie o świecie rozmowy. W swym bycie-niebycie miasto nieustannie trwa, tylko złota nigdzie nie widać..."

Kraczkowa, sierpień 2007
AK